اولین شهربازی با تعریف امروزی سال ۱۸۹۳ در ایلی نویز شیکاگو آغاز به کار کرد. این مرکز تفریحی، نخستین مکان بازی در آن زمان بود که یک چرخ و فلک و فضای سرپوشیده بازی داشت. اما شروع به کار ترن هوایی که امروزه یکی از محبوب ترین و جذاب ترین جاذبه های شهربازی و پارک های مدرن است مربوط به سال ۱۹۲۷ در پارک اسب دوانی بروکلین در نیویورک است...
فقدان رویکردی یکپارچه در سیاستگذاری توسعه فضایی منطقه کلانشهری تهران که ناشی از وجود تفرق سیاسی در اداره آن است چالش اصلی نظام موجود اداره این منطقه به شمار می آید. ترسیم چشم انداز مشترک، روشی است که بر اساس آن می توان دیدگاهها و منافع مختلف و گاه متضاد گروههای مختلف بخش عمومی، خصوصی، تشکلهای غیر رسمی و افراد و خانوار ها را درباره توسعه منطقه به سمت و سوی مشترکی رهنمون ساخت تا از این ره امکان سیاستگذاری منطقه ای یکپارچه در چارچوب قلمرو های مدیریتی و سیاسی متعدد، بخش ها و گروه های مختلف امکان پذیر گردد. |
سرمایه در فرهنگ لغت فارسی به: 1- پول یا متاعی که آن را اساس کسب و بازرگانی قراردهند. 2- مال، تمول،ثروت. 3- قابلیت، استطاعت. 4 - مبداء و اصل، معنا شده است. سرمایه را در سه شکل اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی هم معنا می کنند سرمایه اقتصادی یا خود پول است و یا قابلیت تبدیل به پول و ارز رایج را دارد. سرمایه ی فرهنگی و اجتماعی که حاصل پیشین هی بسیار طولانی تری نسبت به سرمایه ی اقتصادی است هم می تواند در شرایط معینی قابلیت تبدیل به سرمایه ی اقتصادی را پیدا کند ویا به طور غیرمستقیم بستری معتمد برای کسب ویا افزایش بهبود میزان مال و منال گردد.بازارهای ایران با کاربری عمده تجاری و بطور کلی فعالیت های اجتماعی اقتصادی، نمونه هایی قابل ملاحظه از فضاهای شهری محسوب می شوند که سرمایه اجتماعی فرهنگی نقش بسزایی در وضعیت اقتصادی آنها دارد. بازارهای تهران، تبریز و اصفهان هم چنان شریان اصلی حیات شهری و مرکز فعالیت اجتماعی اقتصادی باقی مانده اند
چهارمین شماره فصلنامه آنلاین تخصصی معماری مهراز (ویژه زمستان 92 و بهار 93) منشر شد. موضوع ویژه این شماره دکتر علی اکبر صارمی می باشد...
تحولات صنعتی دوران معاصر و تاثیر پذیری شهرهای ایران از این پدیده، نقطه عطفی در حیات اقتصادی و تحول شهرنشینی در این کشور محسوب می شود. در این مقاله، سعی بر آن است که نحوه پدیدار شدن کارخانجات بزرگ صنعتی در ایران مورد بررسی قرار گرفته و به اختصار به نگرش ها،نظرات و طرز تفکر برنامه ریزان و عوامل موثر بر مکان یابی و ایجاد کارخانجات صنعتی به ویژه صنایع سنگین پرداخته شود. با توجه به آنکه صنعتی شدن ایران از دهه ۱۳۴۰ خورشیدی وسعت گرفته و به عنوان یک اصل در برنامه های توسعه ای کشور همواره مورد توجه بوده است، عمده تاکید مقاله، این دوره به بعد را در بر می گیرد.
معماری مولفهای مهم در مطالعهی آمریکای جنوبی پیشاکلمب است؛ نه فقط از آن رو که زیبا و نمادین است، که همچنین از آن رو که اطلاعاتی را پیرامون آن جوامعی به ما میدهند که سازندهی چنین ساختمانهایی بودهاند. معماری سازههایی از همه نوع را در بر میگیرد؛ سازههای منفرد، گروهی یا در مقیاس منطقهای. معماری میتواند علاوه بر ساختمانها، دیوارهای منفرد، استحکامات نظامی، شبکههای آبرسانی، زنجیرههایی از طارمیها، راهها و نظایر آن را نیز در بر گیرد. معماری، به ویژه در جوامعی که فاقد سوابق نوشتاری هستند، اطلاعات ارزشمندی را در خصوص کارکردهای سازهها، و نیز در خصوص سازماندهی اجتماعی و سیاسی، ایدئولوژی و مذهب فراهم میسازد. رابطهی میان سازمان اجتماعی و معماری میتواند در طراحی یا ترکیببندی بناها مشهود باشد، یا در تار و پود سازهها پنهان شود...
بحث جامعه مدنی و پیوند آن با حیات شهری امری است که بخصوص در چهار دهه آخر قرن بیستم میلادی ، بعد از تجربیات جهانی تفکر «مدرنیسم» در زمینه شهر و شهرسازی و معماری و معماری شهری بروز کرده، بالنده شده و امری جهانی گردیده است. با این اعتبار گو اینکه می توان امر حیات مدنی ، جامعه شهری و فضای شهری را تا دوره رنسانس – قرن هفدهم میلادی – بالا برد و حتی ریشه های آن را در تفکر یونانی دوران باستان بازشناخت، اما ... |
این مقاله سعی دارد وجهی از معماری ایرانی را فراسوی علوم محض، بازخوانی کند. نظام فضایی همان واقعیت روحانی، نقش? پنهان و زیرنقشی بود، که در نسبت با آنچه «جا» می خواندیم «همه جا» بود. نظامی که به جای آنکه «قرار گیرد»، «قرار می داد» و «استقرار می بخشید». کاربردی بودن هنر معماری، تصور خیالی و «صورت» آن را بدون توجه به وجه ملموس و کارکردیش ابترا می نمایاند. نظام فضایی به عنوان حلق? واسط وجه ملموس و غیر ملموس معماری، سازمان یافتگی و الگوی فضایی بود، که واقعه ها و عملکردهایی که «هست بودن» در آنها تحقق می یافت، را قابل حصول می کرد. |
“هوبت” از موضوعات و مفاهیم بنیادینی است که مراتب و جلوههای مختلف آن برای همة انسانها (افراد و جوامع) به صورت یک نیاز جدّی و اصلی مورد توجّه است. یکی از زمینهها و عوامل احراز هویّت جامعه و به ویژه وجه تمدّنیِ آن، آثار انسانساخت است که بارزترین جلوههای این آثار، شهر و به تبع آن، فضاها و عناصر شهری هستند. شناسایی ویژگیها و عوامل هویتبخش میدان نقشجهان، به عنوان یک فضای شهریِ تمدّن ایرانی، موضوع اصلی و مورد نظر مقالة حاضر میباشد.اهم عناوینی که مباحث مورد نظر، ذیل آنها انجام خواهد شد، پس از ذکر مقدمهای کوتاه عبارت از: “جایگاه و ارزش هویّت شهری”، “عوامل هویّتیِ میدان نقشجهان” و نتیجهگیری خواهند بود.